| ĈE LA MONUMENTO "MAIDEN CASTLE" |
| Ne paĝo, ne eĉ ŝtono konservas ilian famon, |
| sed grestiga ros' kaj ĉiu frond' de musko, |
| argilo, el kiu ili iam faris vazojn; |
| jarmilaj jaroj forportis iliajn farojn. |
| Multajn fojojn rigardis reĝo aŭ iu estro |
| trans ĉi tiu sama kampo al l' antikva vojo, |
| antikva tiam eĉ, perdita en ties nuno |
| kaj plej perdita en la nia, gvidanta al la maro. |
| Multaj ĉi teraj blokoj iam estis bastiono |
| kontraŭ violento kaj vetero kaj senrimorse |
| pluvantaj sagoj kaj tamtamaj el la lun' radioj |
| falantaj, falantaj, ĝis la maten'. |
| Ho Mai-Dun majstra, ĉu templo vi, aŭ tercikatro? |
| Laŭ mi l' infano de la raso, kaj la granda patro. |
| — KM |
| En la parko celebrero: |
| xx la suna Tago de la Tero. |
| Sun', Ter', kaj Tago ja naturaj, |
| xx homoj ŝajne nur remburaj. |
| — KM |
| En dumil dudek sepa jaro |
| ni atingis al la maro; |
| cito arescit lacrima. |
| La promes' de Naŭsika' — |
| lukso de la simpla Ta', |
| cito arescit lacrima. |
| Frue pri mirakloj ja |
| fanfaronis Naŭsika'; |
| la mevoj grakas pompe ja, |
| cito arescit lacrima. |
| — KM |
| KIEL REĜO |
| Ricevi — la plej granda tasko: |
| lentanoj en delikata fasko |
| araneaĵe kunligita |
| hornblendkolora kaj aŭgita — |
| tro bonaj! tro bonaj por mia mano, |
| tro bonaj por la fiterano. |
| Tero! Diru al mi per kiu leĝo |
| mi rajtas vivi kiel reĝo? |
| Kiun armeon mi batalis? |
| Kiun ŝipon mi admiralis? |
| Ha jes, la prezo: mia viv'; |
| taŭgas tio: la prezo — mia viv'. |
| — KM |
| LA MALSANO |
| La mondo de la metropol' silentas |
| kaj nenie estas voĉo nek murmuro; |
| da konverso estas eĉ ne spuro; |
| ĉu neniu la malsanon iel sentas? |
| Sub nia urbo estas do ruina muro |
| kies fundo tuŝas la terkernon; |
| el ties supro, celante la eternon |
| suprenpuŝas nekonata aperturo. |
| Bonfarantoj eliksirojn tre adeptas |
| kaj gardas ke doloroj ne doloru |
| kaj pagas ke aktoroj plu aktoru |
| ĝis eĉ poetoj mankon ne perceptas. |
| Do, mond' de metropol', silentu! |
| en ĉiu grava manier', kaj foru |
| serioza tristo, ĝis nur la pluv' memoru, |
| kaj silento la ruinon suplementu. |
| — KM |
| ĉiufoje zorge mi kontrolas |
| kaj ĉiufoje nepre samrezultas |
| ĉiufoje ĉiu multparolas |
| kaj ĉiufoje multe ne aŭskultas |
| — KM |
| Hegelon eblas refuti |
| sed ne printempan venton. |
| Aliflanke |
| ĉu al ĉio reagi danke |
| dum oni mem alfrontas morton? |
| Mi diras jes: |
| mi adoras tiun senton |
| kaj povas muti. |
| — KM |
foto de Dmitri Breĉalov
| LA SENĜOJULO |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Sidante mi ekvidis senĝojulon en mateno |
| kie staris form' de vivo, ekstertera kaj alia, |
| lagoborde, kaj apud deklivo: |
| la defio estis milda kaj danĝera, |
| la tasko multe pli ol adicia. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| "Jen anaso, sen nocio, kio ĝi estas. |
| Mi, se mi nur ne tion scius, estus dio, |
| kaj senvorte en l'aeron krius: |
| kiu volonte nur per lango vivus |
| kiu povus esti per nenio?" | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| L'anaso foren flugis; |
| la senĝojulon mi neniam ekrevidis |
| ne gravis kiel longe mi tie sidis. |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| — KM |
| EVENTOJ |
| "La mistera tero jam ne teras nek misteras" — |
| pensas ekspoetoj, lavante siajn manojn pri l' afero: |
| "Rigardu la Ĉielon: atomoj kaj partikloj aglomeras |
| ĝin per gravito kaj pro fortoj gutas la apero." |
| Aldonas opiniestroj: "Ni jam iris al la dista luno: |
| ĝi ne plu pendadas en aero, okulo de la nokto, |
| spektanto de l' epokoj, disĉiplino de la suno: |
| por io jam solvita kiel taŭgas findekokto?" |
| "Jes," respondas la poeto milde. "Tempo ja forpasas |
| kiel en sonĝo. Kavaliroj el Apokalipsa libro, |
| alkurante nin, eventojn al ni lasas, eĉ plulasas, |
| traskuas eĉ, per sia fajna, fajna kribro." |
| — KM |
| LA SONFOLIO |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Klere cerbumante, mia koro studis juste, |
| kaj mia kor' honeste febris, tre moderne, |
| sed mezepoke kaŝ-algebris. |
| Amatinon serĉis mi, al kiu min dediĉi |
| ardanime kaj eterne. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Pro la cerbumado mi ne povis dormi; |
| dum la noktoj nur maldormo ardis. Kaj pro tio |
| mi endormiĝis per sonatoj, Abelardis |
| al nevidebla Heloizo, kaj per muziko sinkis |
| en la dormon sub la sonfolio. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Unu nokton, post elŝalto de la lampo — |
| la muziko mem ŝi estis! — tamen |
| mi en mia cerbo surda restis |
| kiel la astronomo, nokton ignoranta, |
| per nuraj nombroj ne moviĝis amen. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Nun la servistino iĝis mastro de la domo |
| kaj la piliero ponto. Ne temis pri komforto |
| sed pri vero el la sola vera fonto: |
| la frukto de la arbo de la vivo |
| estas mem la frukt-ĝardeno kaj la horto. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| — KM |
| FORMIKOJ KAJ ŜAFOJ |
| Motemanĝita gratita elito |
| forprenu vian sendentan nihilismon |
| tiel malelegantan. |
| Viaj pretervidoj neimageble vin punas, |
| banalaj kiel la filo de homo, |
| viaj sukokapaj poetaj langaĵoj |
| via protektorato de ŝafoj. |
| Eĉ viaj deflankiĝoj estas deflankiĝoj de ŝafoj. |
| Via senranga, fiera ŝajnsavemo, |
| via precioza ribelincitado, |
| utilas kiel flirta naztuko dum milito inter du formikaroj. |
| Senzorga pri banditoj sub sangaj maskoj |
| sub via nazo vi heredas la bonvolon |
| de nuraj himenopteroj. Tiuj lasas tiujn |
| kiuj volas barakti barakti, kaj la aliajn agi laŭplaĉe, |
| sed ne restas la aliaj en la nesto nek estas |
| honto en malhonoro. |
| — KM |
| LA FALKO KAJ MI |
| La falko vidas grandan grizan universon |
| transiratan de unu sola, ankaŭ griza, muso |
| kaj ignoras ties samon kaj diverson |
| pro terura kaj natura falkfokuso. |
| Kaj mi? Ĉu mi havas ian senkulpigon? |
| Mi, filozofo, ĉion serioze prenas: |
| falkon, muson, kaj la fluginstigon. |
| L' universo vidas ankaŭ min, kaj ne komprenas. |
| — KM |
| ESTAS |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Ĉies diro la plej lasta diro; |
| jes, mi loĝas en tia mondo; |
| la lumo ankaŭ estas ondo; |
| kial iri iun vojon nun? |
| Nenio nova sub la sun' |
| sed ĉiam estas miro. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Mi neniam diris, ke mi komprenas ĝin |
| kvankam ĝi entenas min |
| kaj la plej lasta ono |
| estas nur pli vasta fono |
| kaj ĉiam estas miro. |
| Ĉu mi iam diris, ke mi komprenas ĝin? |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| — KM |
| KVAR POR LA ASTROJ |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Poetoj diras, iĥabod, la glor' forpasis. |
| Lun' kaj sun' ankoraŭ brilas; birdoj kantas; |
| kaj se hazarde militantoj en la kamp' amasis, |
| ne gravas; pacamantoj daŭre protestantas. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Tamen io novas pri la mondo; io malaperis. |
| Kvar spacŝipoj nun forlasas nian sunsistemon; |
| sed terpiratoj nian vidon fremden forkaperis |
| kaj savboatoj igas nek la temon nek la remon. |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Kvar por la astroj — magran tablon ni primetas: |
| tuj antaŭ la venko ni ektremas, kaj defetas. |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| — KM |
| NIA HEJMO |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Kiam mi aŭdis la tuvajn kantojn |
| mi surmetis sarkilajn gantojn |
| kaj metis la nazon en aprecon |
| malkovri la homan pasintecon | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| ĉar el ĉiuj eventoj de la kosma sfero |
| plej vivas tiuj sur la kota tero |
| kaj ĉu eblus la gaja mensa pentro |
| se la tero ne estus la vera centro? |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Universo ĉiam reale plej dista |
| estas ĉiam plej dubekzista |
| kaj la apuda fibarakto — |
| nia konata, kara, korartefakto. |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| — KM |
| LA MUZIKFESTIVALO |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Ni vidis virinon danci kun bebo: |
| tio ne kostis ŝilingon; |
| violon-arkpinto tien kaj reen |
| desegnis oran ringon. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Ĉi-matene pluveto ne forgesis |
| diamante kovri la kamparon; |
| fine alvenis la varma suno: |
| tio ne kostis dolaron. |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Da freŝo de kafo vastrenoma |
| iu tenda forneto disigis bendon; |
| ni flaris l' aeron tute rekone |
| kaj tio ne kostis cendon. |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| — KM |
| LA FOTO |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Ŝi rapidis kaŝi foton, kiam mi envenis. |
| Ofte ja ŝi faris tion — ĝin mi abomenis, |
| sed nur silente: neniam estus mi dirinta |
| ion pri ĵaluzo, ne gravis kiel pinta. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Sed dum la nokto mi priserĉis la skribtablon |
| por trovi pri sekreta amo la probablon; |
| malantaŭ libroj, ek, la foto — pro aĝo bruna — |
| de mi, tridek jarojn eĉ pli stulta kaj pli juna. |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| La kandelo, kiun mi tenis en la mano, ĉesis flami: |
| mi scipovis nun ĵaluzi — sed kio estis ami? |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| — KM |
| MUŜBIRDO |
| Beleco estas nur la ombro de la belo, |
| ĵetata sur la ondojn de la tempo, |
| ankro de l' anim' kaj bunkro |
| pendanta en konserva ambro. |
| Profanas l' amindumon de l' kolibro |
| kiu raketas ĉielen en la montoj |
| nomi lin laŭ la hida muŝo, |
| ŝvebanta super rubo en la valoj. |
| Venkas la perfidon de la vortoj |
| la memoro de la vivanta aĵo. |
| Eble ridas la ŝakaloj. |
| Ili ridu pli kaj pli singarde. |
| — KM |
| UNIVERSO |
| Malofte, malofte parolas mia Damo |
| evante al mia adamo; |
| gestas nur, ke mi ŝin vidu, |
| koron tenu, kaj cerbon bridu. |
| Unusola grandatomo, |
| kaj ne pli ol unu homo |
| tien kaj reen kurvojaĝas |
| kie steloj brulas kaj truoj braĝas. |
| Ho mia Eva! Ĉien, sed kiam al la tero? |
| Kiam via venkapero? |
| Inter amantoj eblas silenti, |
| sed tion eblus foradventi! |
| Ja miraklon mi ne volas. |
| Sed ve, mi solas, mi solas, solas. |
| — KM |
| KOMPARO |
| Amo estas inkvizitoro, |
| amikeco era grego, |
| sed soleco? Gubernatoro |
| kies fina kortego |
| administras nian staton |
| sen nenecesa delego. |
| Amo konas advokaton: |
| la vivo ĝin regas, |
| provizas naskaparaton |
| kaj infanojn flegas. |
| Amikeco leĝeras |
| kaj kore kolegas; |
| sed soleco bonaeras, |
| elkarcerigas korojn |
| kaj laste aperas. |
| — KM |
| IMPATIENS |
| Sunlumego enfluas tra mia vintra fenestro |
| kaj mi akvumas la florojn tie, en mia fenestro |
| kaj pensas pri la diversaj revolucioj, al kiuj mi povas aliĝi; |
| vere surprizus Vin, kiom da ili restas al mi. |
| Ekzemple morgaŭ mi sendos monon por apogi paserojn |
| kiuj sukcesas manĝi malgraŭ la ŝtelado de la korvoj. |
| Strange, miaj floroj nomiĝas Impatiens, |
| rozruĝaj; mi estas tre pacienca homo. Vere mi atendas |
| la perfektiĝon de la mondo pli longe jam, ol mi vivis, |
| pli longe eĉ, ol enfluis la sunlumego tie, tra mia fenestro, |
| tra ĉiuj fenestroj. |
| — KM |
| Se io ne malicas, ĝi frenezas; |
| eĉ la lingvoj de la homoj blezas; |
| ĉar ti' pri kio vort' atestas, |
| ti' la aĵo mem ne estas. |
| Walfisch ja ne estas fiŝo, kaj pedanto |
| vane ĝemus pri foxglove, nenia ganto, |
| Fledermaus, multege malpli muso |
| ol papero papiruso, |
| kaj primrose, tiel kiel rozo |
| kiel pizo estas kiel pozo. |
| Kial lingvoj igas al la homoj |
| nomi per ki' ne estas nomoj? |
| Eĉ ke duko vere estas duko — |
| tre eble jam alia truko. |
| — KM |
| SANKTA SOFIO |
| Mi plantis floron |
| en belan amforon, |
| ke ties parfumo |
| aromu de Ŝi, |
| sed kreskis la floro |
| el dia angoro |
| nur al la lumo |
| kaj ne al mi. |
| — KM |
| LA BLOVOFLORO |
| Ne gravas kion la poeto pensis, |
| kiel li vivis, ke per strategioj |
| siajn kampojn li defensis |
| kontraŭ bruaj abrazioj. |
| Gravas ke tiu flor' intensis, |
| reagis al la ter' infera |
| kiel maroborda blovofloro |
| en vent' konkera kaj aŭstera. |
| Pezajn semojn sur la ondojn, |
| ne pli flosajn ol marmoro. |
| Aliaj mondoj! faru sondojn, |
| detektu nin kaj nin kaj nin, |
| aŭskultu la respondojn, |
| kaj la poeton, danku lin. |
| — KM |
| KOMPRENEMO |
| Antaŭ ol kritiki al aliuloj, |
| mejlon iru en ties ŝuoj. |
| (Vin la mejlo el risko savos; |
| aldone, Vi ties ŝuojn havos.) |
| — KM |
| LA RABISTO |
| Ne por mi ŝi jen surmetis |
| sveltajn gantojn, orelringojn, |
| fluan jupon, kaj aĉetis |
| tiujn ĉarmajn fingretingojn. |
| Tamen se mi ĝuste vidas, |
| en mian intervjuon gravan |
| falas ŝi, kaj tie sidas, |
| donante sindividon ravan. |
| Ne brilas sunsistema suno |
| por mia eta fidestino, |
| nek al mia etfortuno |
| atentas tiu ĉi virino: |
| sed menso daŭre rondbanditas, |
| rabas ĉion, kaj ĝin profitas. |
| — KM |
| LA DUA FALO |
| Dio donis vivon bonan, |
| pendĝardenon babilonan, |
| kaj tiel splendis la dezajn' |
| ke povis okazi io ajn. |
| xxxxxxIo ajn do nur atendis |
| xxxxxxen konvenaj kaŝkulisoj |
| xxxxxxdum kapriolis kompromisoj |
| xxxxxxkaj la ĝardeno daŭre pendis |
| xxxxxxdum nova dio sin preparis, |
| xxxxxxdum du mil jaroj lace knaris. |
| Neniam antaŭe tiel ĉipe |
| vendiĝis tiom, disdisipe. |
| — KM |
| LA DISIDENTA MARVIRO |
| Venu, geinfanoj, foren! |
| Naĝu ni norden, ne, aŭroren; |
| maren kaj suben, ek, min sekvu! |
| Lunofiŝo nin konsekru. |
| For de la kreko, for de la baro; |
| por maraj estaĵoj nur taŭgas la maro; |
| ne retrorigardu, neniam boardu, |
| ni flugu sub la ondaro. |
| Forgesu la sunon, forgesu aeron, |
| subminu la tutan teran sferon: |
| kio ĝi estis tio ĝi restos: |
| marestaĵoj sin ne transvestos. |
| Ho pli koloraj sen okuloj |
| ol astroj per dek mil speguloj! |
| antaŭen! pli brilegu nia iro |
| ol boreale brila Vega Liro. |
| — KM |
| INTELIGENTA DEZAJNO |
| Kiel kuiri kosmon recepte |
| kaj movi la teron nur percepte? |
| Papilio, oni diras, movis |
| la mondon per svingo de alelo |
| kaj ne nur cimo tion povis: |
| ankaŭ la vento blovis |
| kaj faris homon el anĝelo. |
| Alimonde eble nura gaso |
| fariĝintus aera mensa raso, |
| kaj tute ne necesus ŝtono, |
| maskla potenca virkomplekso |
| pri ŝtalo kaj pri betono, |
| kaj kontraŭmetebla polekso. |
| Sed, kiel l' afero fakte okazis, |
| la tempo maltro fajne razis. |
| Ĝis; ni revidos nin inter la steloj |
| ankoraŭ home, kaj en kapbobeloj. |
| — KM |
| LA TEKSISTO |
| Teksis ĝis tekse sata la prof-o |
| ĉe la rezistaj randoj de sia ŝtofo, |
| perdis siajn mallumajn kaj lumajn detalojn |
| en, respektive, la krepuskojn kaj la noktofalojn, |
| kaj plej laste teksis eĉ pri tio |
| ĉu ekzistas punktoj, ĉu ekzistas Dio, |
| kaj la notoj pli vastis ol la teksto mem, |
| kaj en la teksaĵo malaperis eĉ la tem'. |
| Li neniam netigis sian teknikon, |
| neniam tiel: |
| "nenio vera havas radikon, |
| ne, neniel" |
| do detale navede "ne por nenio" |
| varpigis veftojn en nescio. |
| — KM |
| LA MARO NE MURDAS |
| La maro ne murdas po unuopa guto |
| lunradiojn sufoke sub sia salo: |
| Gratulon al la maro! Sagaca atuto! |
| Sed ĉe homoj temas pri falo. |
| Are ili falis sed po unu preĝas, |
| jen la venĝo de la venĝa luno, |
| kaj rezistado kontraŭleĝas. |
| Kia povra hom'! sed kia povra puno. |
| — KM |
| MERLINO |
| Nenio pli strangas en la vivformuloj |
| ol ke infanoj naskiĝas al junuloj — |
| egale sen la tempo por la ĝuo, |
| kaj tro senpaciencaj pri la bruo. |
| Preĝas el malgranda brevier', aŭ |
| eĉ nenia, kiu mem ekestis nur hieraŭ. |
| Geavoj do kolektas l' avantaĝon, |
| profitante sian plian aĝon. |
| En l' universitat' novicoj penas |
| pri ĉio, kion ili ne komprenas; |
| postaj jaroj alportas ja remburson |
| sed "Mi jam trairis tiun kurson." |
| Pri unu legendas verse kaj eĉ proze |
| ke li vivis retro, kvankam etnervoze: |
| Merlino, li estis granda tempsorĉisto, | senkompara kiel viv-Mefisto: |
| sen tiaj la vehiklo de l' epokoj |
| simple sinkus en komencaj dokoj. |
| — KM |
| LA SACERDOTO |
| Li gustumis la mondon, kaj trovis ĝin amara, |
| sed li ne forlasis; pri tiu sama mondo |
| li prifosis ĝis la fundo, |
| fariĝis bonfara, |
| helpis la terhomojn, |
| donis terminojn, veron, kaj terpomojn. |
| En li loĝis Platon', Plotin' |
| sed li nur banis la kapon, |
| kaj al malbono levis la ĉapon, |
| irinte mejlojn al malsana virin'. |
| En iu ribelo iu pafis sagon |
| (unu homo, unu ŝafo) |
| tra la kolon, brutala pafo. |
| Lia memoro daŭris duonan tagon. |
| Li helpis la terhomojn, |
| donis terminojn, veron, kaj terpomojn. |
| — KM |
| DEMOKRATIO |
| La beleco ne demokratias, ĉar |
| ŝi donas sin prefere al unu ol kvar, |
| spite voĉdonojn, spite balotojn |
| nur kelkaj eĉ volas ŝiajn dorlotojn. |
| La virtoj demokratias eĉ malplimaniere: |
| ĉar nun "valorojn" oni svingas fiere. |
| Valorojn Niĉeo heredigis al ni |
| ĉar la virtoj aromis tro de Di', |
| kaj kiu ne serĉas, neniam trovas, |
| kaj hazardan trovon, ventoj forblovas. |
| La vero respektas nenies rajtojn, |
| ĝi havas monarĥiajn trajtojn; |
| menskavaliroj longe luktas |
| antaŭ ol la vero fruktas. |
| Vero, virtoj, kaj beleco: jen kelkula forto |
| por kiu demokratio estus morto. |
| — KM |
| FLUGI |
| La merloj de Wallace Stevens soris, |
| sed l' albatrosoj de Baudelaire |
| fojfoje sur ferdek' deĵoris: |
| nenio naskiĝas en aer'. |
| Inter ŝpaloj estas ŝotr' |
| kaj en la fraz' banalmiel'. |
| L'infer, c'est ja les autres |
| sed nur infera bagatel'. |
| Flugiloj sur la piedoj |
| flugi eble ne bezonas; |
| kiu soras sen rimedoj, |
| ties piedoj ja imponas. |
| — KM |
| Tri por Zhuāngzĭ |
| 1 |
| la kialo |
| kial la lifto ne venis |
| estas ke ĝi |
| jam estas tie |
| 2 |
| kiom longe ho homoj |
| vi atendos atendon |
| nu |
| ĉu ni ne vivas vivon |
| 3 |
| se la dioj donis |
| lignan bovlon |
| ne serĉu |
| oran kuleron |
| — KM |
| LA OKULOJ, HO KOKOJ |
| La okuloj, ho kokoj, migradas en la ĉielo |
| kaj falas en nubotruojn, el kiuj ili neniam eskapos. |
| Kiom utilas birdo, kiu restas tere? Li estas sendanĝera |
| ĝis la tago de la hakilo. |
| Ŝtala pluvo de iu meza luno falas. Atendu |
| ĝis la sono iĝos kanto kaj tiam metu ĝin sur la fornon |
| unu horon |
| kiel tiu, kiu skribaĉas instrukciojn por la estonteco |
| en estonteca lingvo: ili neniam aŭskultos Vin, ne, ho kokoj, |
| ve, ho kokoj. |
| Rigardu, kiel jam en la longaj vicoj |
| preter viaj fridaj ĉaroj |
| ili salutas la statuojn unu de la alia |
| en oceanoj da forgeso. |
| — KM |
| ĈIESA |
| Kiu volas pentri pinton |
| malsupre devas stari, kun humilo, |
| kvazaŭ oni starus en argilo |
| kaj splitus flinton, |
| necesas tamen alta staro |
| por valon pentri, |
| siajn fortojn suben centri |
| kiel granda caro. |
| Pintojn kaj valojn povas eviti |
| kiuj preferas nek eliti |
| nek sin per koto ŝmiri, |
| nenion pentri, nek ion diri. |
| — KM |
| SCARLATTI EN IBERUJO |
| Malhela arbaro malantaŭ domo, |
| malantaŭ arbaro hela ĉielo kun suno, |
| malantaŭ hela suno malhela universo, |
| en kupran lageton falis ia konverso; |
| el granda kaj sufoka de la naturo premo, |
| vortoj, signoj, kaj virtuala plumo: |
| Kiom valoras inko en supernovao? |
| Sed eĉ en kupro estas conversação. |
| — KM |
| KONTRAŬ GALILEO |
| Fajr' iom for, nur tie, trans l'arbar', |
| en la jaro du mil kvindek kvar |
| lumigas manojn sufiĉe aliajn |
| por povi legi poemojn miajn, |
| samkiel mi per mia lumo legas |
| kion mia pasintec' agregas: |
| la sama vero rekoviĝas; |
| la mondo vere ne moviĝas. |
| — KM |
| KION AMI |
| Kie mi amis vin unue |
| mi volis resti; sed ne povis. |
| Mi oftumis tien asidue, |
| kie ŝtonoj ŝtonojn kovis, |
| kien memoriga vento blovis. |
| De freneza fizikist' mi lernis |
| per granda lens' haltigi tempon; |
| Fine ĝi tamen sternis |
| super tiun vitron kaj tiun trompon |
| malplenon, kaj de espero deprenis lampon. |
| Astra monarĥo, en kies eston |
| ajna astra akcidento povus min kondamni, |
| kompatu povran min; areston |
| kaj sklavigon mi povus ami |
| per plena anim', se nur ne sin balzami. |
| Venkas scio, malgraŭ ĉio; |
| espero ne malkovras sin, |
| kaj sceptro ankaŭ ne; sed scio |
| el espero nur malkovris min, |
| kaj — mi akceptas ami ĝin. |
| — KM |
| FALSA FONTO |
| Fonto, falsa fonto, al vi sakron: |
| vi recikligas la saman akvon. |
| Tamen en vi ĉi-matene |
| taĝetoj abundis, kaj plenplene. |
| L'akvo neniam kredis florojn |
| sed sekvis siajn proprajn morojn; |
| sed floroj floras ĉiaokaze |
| reale se eble; se ne, senbaze. |
| Kaj eĉ malantaŭ la akvo kreskas |
| la samaj sprosoj, kaj likveskas |
| akvumkristaloj por florumi |
| la fonton falsan, kaj ĝin konsumi. |
| — KM |
| KOMPRENO |
| Ju pli oni komprenas, des pli oni solecas |
| kiel tro granda aŭ tro malgranda planto |
| kun neĝusta akvokvanto. |
| Iam mi prelegis en grandetaj haloj; |
| na unu specife mi memoras |
| kie senĉese oni tusadis |
| aŭ brufermis pordon |
| sur miaj akcentaj silaboj. |
| Nun mi flustras se eble |
| kaj eĉ universala ronkado |
| pacigas min per sia stranga paco. |
| Komprenon mi metis en ŝrankon |
| kiel trivitan roboton. |
| Mi serĉas ŝrumpilon. |
| — KM |
Adiaŭ maro, mia maro,
forgesita mia land',
florida marbirdaro,
rustora strand'!
Forgesu min
dum ankoraŭ unu jaro.
— KM
| HEJMO |
| Dum eta sekundo sidante senmove |
| mi sentis la mondon flugi tra spaco, |
| kaj neniam sur ĝia firma surfaco |
| mi volas tion senti denove. |
| — KM |
| NI HAVAS RAJTON |
| Iam mi konis sklavan popoleton |
| kiun surtretis pezaj botoj, kiel proleton |
| subpremis iam egindustriistoj. |
| Sed inter ili estis liberistoj |
| kaj la sklavoj fine finribelis, |
| kaj ili novan vivon arde celis; |
| sonis la liberec-sonoroj ĉien |
| ĝis eĉ la oponintoj sin turnis tien. |
| Unue postribele ili kondutis noble; |
| unuaj virtoj refariĝis kvindekoble. |
| Sed hazarde fariĝis kelkaj aĉkrimuloj |
| kaj la ceteraj tiujn defendis per formuloj: |
| "Ni havas rajton esti tiel malbonaj |
| kiel iam niaj superuloj aŭtoktonaj: |
| se ni ne liberas ĝis tiu grado |
| do nia libero estas nur falsado." |
| Sekvante tiujn formulojn kaj agante laŭe |
| oni kreis pli da mizero ol antaŭe, |
| ĉar krimo ĉiamas; nenio el tio savas; |
| sed nun oni rajton pri sia krimo havas. |
| — KM |
| ĈU NE DISTINGEBLAS? |
| Preferante volupton ol amon |
| (ĉu ne distingeblas la du?) |
| ni fajfis pri bebaroj |
| (kiel mi fajfas pri la tabu'). |
| Ni pensis preter la dramon |
| kaj forĵetis la fetojn plu. |
| Dume naskadis najbaroj |
| minacante per siaj idaroj. |
| Ni nomas ilin barbaroj. |
| (Ĉu ne distingeblas la du?) |
| — KM |
SLOGANO
| Pardonu nin, ke ni ekzistas; |
| honto nin enteren pistas! |
| Sed ni, antaŭ ol fariĝi lomo, |
| luktos ĝis la lasta homo. |
| — KM |
| KANTO DE LA MIZANTROPO |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Ami la homaron? Mi ne plene vidas tion. |
| Ĉar mi havis la kapablon trovi perlon, |
| eĉ unu-du, sur strando, ĉu mi amu do la sablon? |
| Mi ne plene vidas tion. Mi Filomelon amas |
| kaj ne l' aeron. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Mondego naskas, kaj ĝi naskis min |
| kiel marĉo naskas gason, per neceso nura |
| kaj pro volupto ĝi generis rason. |
| Elverŝis blinda Kronos kopioza |
| blinda kaj blinde ĉura. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Sen spertoj ne ekzistas homo. |
| Sed la mondo estas Vi! diris la saĝuloj. |
| Ne, tio ne veras: la mond' ne estas mi. |
| Se jes, mi svarmus en malplena kampo |
| kiel la kuloj. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| — KM |
| REEN AL LA TOMBO | |
|
Baĥ' al mi en sonĝo miris pri la nuno, kaj li diris: Ha, instrumentojn vi nun havas! reviviĝintan, tio min ravas! Post tagoj tri en la kulturo miron anstataŭis duro: Adiaŭ; mi ne sufiĉe fortas; Nun mi scias, kial ni mortas. |
|
| - KM |
| TIEL MALGRANDA LANDO |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Imagu tiel malgrandan landon |
| ke spacmapoj ne montras ties randon, |
| sed kiu altiras de ties fondo |
| la plenatenton de la mondo. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Antaŭe ni interkonkuris kompati, |
| sed subite la viktimoj kapablis rebati; |
| ni nature forlasas kompatajn fasonojn |
| kiam kompatinduloj akiras kanonojn. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| (Kial Li obstinigis iliajn korojn? |
| Li sciis, ke ili ne kredos; |
| do Li bronzis ilian duron.) |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| — KM |
| NUR |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Kompare kun vi, sciencaj moŝtoj, ni nur debilas; |
| por ni la steloj, por vi tiel klaraj, nur trembrilas; |
| dum vi ankoraŭ esotere interargumentas |
| ni nur staradas kun malplena bovlo kaj silentas. | xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| Ni bezonas nur kialon vivi en la nuno; |
| vi, unu akcelilon, pli grandan ol la suno. |
| xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx |
| — KM |